Check-in kitchen

kuchnia włoska

ser

szpinak

Penne ze Szpinakiem w Sosie z Gorgonzolą

6 sierpnia 2015

O dim sum się mówi, o dim sum się słyszy. Jednak niewielu fanów chińskich pierożków na parze zdaje sobie sprawę z tego, że nazwa dim sum nie odnosi się bezpośrednio do ich ulubionej przekąski.

Dim sum to kantońska nazwa typowego chińskiego brunchu, składającego się z kilku drobnych i lekkich przekąsek, często zakończonego deserem (również małym i lekkim). Brunch taki spożywa się najczęściej w trakcie przerwy na herbatę, zwanej Yum Cha. Warto wspomnieć, że yum cha jest dla Chińczyków równie ważna i celebrowana, jak fika dla Szwedów.

Dania dim sum serwuje się na bambusowych parnikach lub niewielkich talerzykach. Najbardziej popularnymi z dań są pierożki z różnego rodzaju nadzieniem, mięsnym lub wegetariańskim, często podawane w towarzystwie warzyw gotowanych na parze, oraz bułeczki baozi z jeszcze szerszą gamą wypełnienia: od nadzienia mięsnego, przez warzywne, aż do słodkich bułeczek deserowych.

Tego typu brunch jest dostępny w każdej szanującej się chińskiej herbaciarni, jako że yum cha bez dim sum to nie yum cha :)

Przekąski dim sum od jakiegoś czasu zawitały również do Polski. Miejsc, gdzie możecie się nimi delektować, stale przybywa. Ponieważ jadłam je już w kilku knajpkach, pokusiłam się o to, by wam polecić jedną z nich - Dim Sum House przy ulicy Chmielnej w Warszawie. Jest to niewielkich rozmiarów lokal, w którym możecie skosztować ponad 10 różnych smaków pierożków oraz kilka tradycyjnych chińskich zup i przekąsek, popijając do tego zieloną herbatę. Od kiedy tam przychodzę, menu się rozwija - wczoraj po raz pierwszy spróbowałam bułeczek baozi :) A pierożków smaczniejszych w Warszawie jeszcze nie udało mi się znaleźć, dlatego zachęcam wszystkich, którzy chcą spróbować tych chińskich przekąsek - na pewno się nie zawiedziecie !

Chińskie Pierożki Na Parze

Czas przygotowania ciasta: 20 min

Czas przygotowania pierożków: 20-30min

Czas gotowania porcji: 12-15min

Składniki:

Ciasto

350g mąki pszennej
250ml ciepłej wody
pół łyżeczki soli

Nadzienie z wołowiną i imbirem

500g mielonego mięsa wołowego
1 cebulka dymka wraz ze szczypiorem
1 ząbek czosnku
2-3 cm świeżego imbiru
1 jajko (można użyć samego białka)
1 łyżka oleju sezamowego
pieprz, sos sojowy (do smaku)

Nadzienie ze szpinakiem

500g mrożonego szpinaku
2 jajka
szczypior cebulki dymki
1 ząbek czosnku
pieprz, sos sojowy (do smaku)

Sos

1/2 szklanki sosu sojowego
2 łyżki oleju sezamowego
3 łyżki octu ryżowego
drobniutko pokrojona zielona część pora

Przygotowanie:

Nadzienie z wołowiną i imbirem

Czosnek i imbir wycisnąć przez wyciskarkę do czosnku.
Cebulkę ze szczypiorem posiekać w drobną kosteczkę.
Wszystkie składniki dokładnie wymieszać w głębszym naczyniu, doprawić sosem sojowym i pieprzem do smaku.

Nadzienie ze szpinakiem i sezamem

Szpinak rozmrozić kilka godzin wcześniej na sitku (musi być dokładnie odsączony).
Szczypior drobno posiekać, czosnek wycisnąć przez wyciskarkę do czosnku, po czym wszystkie składniki dokładnie wymieszać w głębszym naczyniu.
Doprawić sosem sojowym i pieprzem do smaku.

Sos

Wszystkie składniki płynne dokładnie wymieszać, przelewać do miseczek na sos i posypywać siekanym porem.

Ciasto

Mąkę przesiać do miski, wlać wodę i wsypać sól; wyrabiać ciasto przez ok. 5 minut.
Dalej można postępować dwojako: albo rozwałkować całe ciasto na posypanej mąką stolnicy, po czym wykrawać z niego nieduże kółka, albo podzielić ciasto na ok. 60 niedużych kuleczek, które następnie rozwałkowywać na cienkie placuszki.
Na środku rozwałkowanego cienkiego placuszka umieścić nadzienie i zawinąć wg własnej fantazji (inspiracje można czerpać z internetu, gdzie znajdziecie mnóstwo wzorów pierożków). Ja Wam opiszę, jak ulepić 2 wzory, które widnieją na zdjęciach.
Pierwszy z nich, przypominający zwykłe pierogi, lepi się niemal dokładnie tak samo. Układamy na środku kółka z ciasta niedużo, około łyżeczkę farszu (to akurat musicie wyczuć podczas lepienia, ja wykrawałam kółka szklanką, więc były malutkie, to i niewiele nadzienia nakładałam), po czym składamy krawędzie tak, jakbyśmy chcieli złożyć kółko na pół. Dokładnie zlepiamy ze sobą krawędzie ciasta (gdyby było za bardzo mączne i nie chciało się kleić, można zwilżyć palce wodą), lekko falując powstającą na "grzbiecie" fałdkę.
Drugi wzór jest bardziej skomplikowany - przyda się do niego rysunek pomocniczy wklejony przeze mnie po prawej stronie. Należy jednocześnie złożyć ze sobą cztery krawędzie pierożka, trzymając za ich środek. Powinny nam w tym momencie powstać 4 skrzydełka po przekątnych, które trzeba zlepić. Ważne jest też, aby środek był dokładnie zaklejony!
Przygotować parnik: na każdym pięterku układamy wycięty kawałek papieru do pieczenia posmarowany cienką warstwą oleju sezamowego.
Umieszczać pierożki w parniku tak, aby się ze sobą nie stykały.
Gotować około 10-15 minut, a zaraz po odstawieniu z pary pierożki posypać sezamem (czarnym lub białym).
Pierożki się je pałeczkami, maczając je w sosie; jako dopełnienie dania można przygotować również trochę warzyw gotowanych na parze - strączki groszku lodowego, malutkie marchewki itd.

Smacznego !

kuchnia chińska

przekąski

szpinak

wołowina

Chińskie Pierożki na parze z wołowiną i szpinakiem + Yum Cha w Dim Sum House

29 maja 2015

Tego dania chyba nie trzeba przedstawiać. Burrito, wywodzące się z kuchni meksykańskiej, z łatwością podbiło serca i żołądki ludzi na całym świecie. Obecnie rodzajów burrito jest tyle, ile można stworzyć kombinacji dodatków. Co prawda pierwotnie była to specjalnie doprawiona smażona wołowina posypana żółtym serem w towarzystwie czerwonej fasoli zawinięta w pszenną tortillę, lecz z czasem wymyślano to coraz nowsze wariacje tej przekąski. Obecnie najbardziej popularne burrito poza wołowiną i serem zawiera w sobie sałatę, pomidory, paprykę, ogórka i sos salsa.Często dodaje się do niej również papryczki jalapenos, dla zaostrzenia smaku. Przygotowanie nie jest skomplikowane, jednak wymaga wprawy - zawijanie tortilli nie jest wcale takie proste ;)

Burrito

Czas przygotowania: 30-40min

Składniki:

500g mielonego mięsa wołowego
1 cebulka dymka
2 łyżki oliwy do smażenia
opakowanie przyprawy do burrito (na opakowaniu napisane jest, na ile mięsa przewidziana jest dana ilość przyprawy, u mnie było to 70g na 500g wołowiny; polecam mieszankę z lidla, która pojawia się tam w ramach tygodnia meksykańskiego/hiszpańskiego)
4-5 tortilli pszennych
sałata
2 pomidory
1 papryka
1 ogórek
100g startego sera
sos salsa
opcjonalnie: czerwona fasola z puszki, marynowane papryczki jalapenos, sos czosnkowy (zamiast salsy), kiełki, kukurydza, guacamole, kawałki avocado - tutaj jest akurat morze możliwości :)

Przygotowanie:

Uwaga: Przygotowanie tortilli - w mikrofali - 30s/1000W, w piekarniku - 10min/180 stopni (będziemy je podgrzewać później, jednak jeśli będziecie korzystać z piekarnika, należy go wcześniej nastawić).
Pomidory, paprykę, ogórka i cebulę pokroić w kosteczkę (oddzielnie).
Na patelni rozgrzać oliwę i zeszklić na niej cebulkę, następnie dodać mięso.
Podczas smażenia mięsa, stale mieszając dodajemy partiami przyprawę do burrito.
Gdy dodamy już całą przyprawę, dolewamy 3/4 szklanki wody i dalej mięso dusimy, aż zrobi się lekko klejące.
W tym momencie podgrzewamy tortille - zwyczajnie wkładamy jedną do mikrofali lub kładziemy na blasze.
Wzdłuż średnicy podgrzanej tortilli układamy: sałatę, warzywa, gorące mięso, ser i polewamy sosem salsa.
Następnie zawijamy: dokładnie tak, jak na filmiku:

Smacznego!

fasola

kuchnia amerykańska

Kuchnia Meksykańska

papryka

ser

wołowina

Domowe Tex-Mex: Burrito

12 maja 2015

Nie wiem, czemu okres studiów kojarzony jest ze słabym odżywianiem się. Jak patrzę wstecz, to od momentu rozpoczęcia swojej edukacji wyższej mam nareszcie wystarczająco czasu na gotowanie. Jedynym, co może hamować przed przygotowywaniem pełnowartościowych posiłków jest lenistwo. Dla tych, którzy cenią sobie smaczny obiad wyżej od 30min drzemki polecam to szybkie i tanie danie. Przygotujecie je za ok. 25zł i starczy Wam na 2-4 dni (można też przygotować je codziennie w mniejszych porcjach), przy czym nie stracicie więcej czasu niż 30min!

Stir-fry z Indykiem

Czas przygotowania: 30min

Składniki:

400g mięsa z indyka (piersi lub mieszanki na gulasz)
300g mrożonej marchewki baby (lub 2-3 marchewki pokrojone w plasterki)
300g mrożonej ciętej zielonej fasolki szparagowej
200g pędów bambusa
3-4 suszone grzyby mun
1 papryczka chili
2-3 łyżki mąki kukurydzianej
2 ząbki czosnku
1 cebulka dymka ze szczypiorem
garść orzeszków ziemnych
sos sojowy
2 łyżki oleju (najlepiej użyć aromatycznego, np sezamowego, ale równie smaczne będzie, gdy użyje się zwykłego rzepakowego lub słonecznikowego)

Przygotowanie:

Rozmrozić marchewkę i groszek.
Grzyby mun zalać wrzątkiem na 5 min, wyciągnąć i pokroić w paseczki.
Papryczkę chili pokroić drobniutko, od cebulki odciąć szczypior i pokroić w kosteczkę.
Mięso z indyka pokroić na drobne kawałki, obrać czosnek.
Na patelni lub w woku rozgrzać olej z 2 łyżkami sosu sojowego, wrzucić na nią cebulę, wyciśnięty czosnek i mięso, mieszać, dopóki kawałki indyka z każdej strony nie będą zabielone.
Dodać rozmrożone warzywa i grzyby mun, zamieszać.
Odsączyć pędy bambusa i przełożyć je na patelnię (co chwilę mieszamy zawartość patelni!).
Co jakiś czas polewamy całość lekko sosem sojowym.
Wysypujemy na patelnię mąkę kukurydzianą i dokładnie mieszamy ją z zawartością.
Na sam koniec kroimy szczypior dymki i pod koniec smażenia (gdy marchewki i fasola będą miękkie) dodajemy je do dania razem z orzeszkami ziemnymi, lekko mieszamy i gotowe c:
Można podawać zarówno z ryżem jak i z makaronem ryżowym lub sojowym, a jako dodatek polecam ostry chiński sos firmy Tao Tao - idealnie się wpasowuje smakiem :)

fasola

indyk

kuchnia chińska

marchew

orzechy

Student in kitchen: Stir-fry z indykiem

8 maja 2015

"Mój chłopak przygotował dziś cudowną kolację"....

Wróć. Nie. Byłoby zbyt pięknie :) Ja przygotowałam mu cudowną kolację. Co prawda przez miesiąc mojej nieobecności mnie rozpieszczał, nawet zrobił mi pizzę (i to nie byle jaką!), ale o Moussakę nie mogłam się doprosić, więc zrobiłam sama. Przyznał, że była przepyszna, a sam wyśmienicie gotuje, więc to nie byle jaki komplement. Zostawiam was zatem z przepisem na tą grecką bakłażanową lasagne, którą polecamy oboje - ręczę, że się nie zawiedziecie :)

Moussaka

na czerwonym winie

Czas przygotowania bakłażanów: 30min

Czas przygotowania sosu pomidorowego: 1h

Czas przygotowania sosu beszamelowego: 10min

Czas pieczenia: 35min

Czas całkowity: ~2h

Składniki:

2 bakłażany (600g)
oliwa (1 łyżka do smażenia, więcej do pieczenia)
1 cebula
2 ząbki czosnku
300g mielonej cielęciny
1/3 szklanki czerwonego wytrawnego wina
1 puszka obranych ze skórki pomidorów w gęstym sosie
1 łyżka koncentratu pomidorowego
1 płaska łyżeczka cynamonu
1/4 łyżeczki pieprzu cayenne
1/2 łyżeczki papryki słodkiej
1/2 łyżeczki oregano
1/2 łyżeczki majeranku
3 kawałki suszonych pomidorów
sól, pieprz
30g masła
2 płaskie łyżki mąki
300ml mleka
spora szczypta gałki muszkatołowej
1/2 szklanki sera typu parmezan (startego)

Przygotowanie:

Obraną cebulkę kroimy w drobną kosteczkę i podsmażamy na 1 łyżce oliwy razem z wyciśniętym czosnkiem tak, aby się zeszkliła.
Dodajemy rozdrobnione mięso, dolewamy wino, mieszamy chwilę, po czym dodajemy pomidory i koncentrat oraz dosypujemy cynamon, pieprz cayenne, paprykę, oregano,majeranek i pokrojone w drobne paseczki suszone pomidory i dusimy przez 30min pod przykryciem, odstawiamy do przestygnięcia.
Bakłażany myjemy i kroimy w 0,5cm plasterki, układamy na natłuszczonej oliwą blaszce, od wierzchu również smarujemy je oliwą i pieczemy przez 10min po każdej stronie w piekarniku nagrzanym do 175 stopni.
W niezbyt dużym garnku rozpuszczamy masło, dodajemy do niego mąkę i dokładnie mieszamy do uzyskania całkiem gęstej masy.
Dolewamy porcjami mleko, stale mieszając i podgrzewając, dodajemy gałkę muszkatołową, a gdy sos zacznie gęstnieć, dodajemy większość startego parmezanu, czekamy aż się rozpuści, po czym zdejmujemy garnek z gazu.
Natłuszczone, ok. 1,5l naczynie żaroodporne wykładamy od spodu plasterkami bakłażanów, nakładamy na nie połowę sosu mięsno-pomidorowego, układamy kolejną warstwę bakłażanów, rozprowadzamy na nich resztę mięsa, wierzch wykładamy bakłażanami, po czym zalewamy całość sosem beszamelowym (maślano-mlecznym).
Wierzch Moussaki posypujemy resztą sera i wstawiamy ją na 35min do piekarnika nagrzanego do 180 stopni.
Po wyciągnięciu z piekarnika odczekać chwilę, aż lekko ostygnie - łatwiej się kroi, gdy sos beszamelowy jest bardziej zastygnięty.

Smacznego!

bakłażan

kuchnia grecka

Moussaka na Czerwonym Winie

12 marca 2015

O ile nie zawsze przepadam za polecaniem na lewo i prawo moich przepisów, o tyle tym razem robię to z lubością. Wpis numer 99 dedykuję mojemu autorskiemu przepisowi na Spaghetti, które notabene robiłam wówczas po raz pierwszy w życiu. Danie o tyle niezwykłe, że lekkie i bezmięsne. Mielone całkowicie zastąpiłam tuńczykiem, a jako ten składnik specjalny dodałam mieszankę owoców morza - małże, krewetki, kalmary i ośmiorniczki. Jednak swoją fenomenalność danie zawdzięcza nietypowym zestawieniem przypraw - dodałam do niego suszoną bazylię, pieprz ziołowy i trawę cytrynową w dwóch postaciach - pastę i klasyczną suszoną trawę. Dzięki temu sos jest lekko kwaskowaty i idealnie komponuje się z owocami morza.

Przygotowanie zajmuje nie więcej niż 30min, co uważam za dosyć atrakcyjne - zawsze i wszędzie, w dłuższej przerwie między zajęciami czy kiedy zostało niewiele czasu do przyjścia gości, można je przyrządzić i mieć stuprocentową pewność, że niemal każdemu zasmakuje. Chyba, że ktoś nie lubi ryb, wtedy odradzam :P

Spaghetti con Frutti di Mare

Czas przygotowania: ok. 30min

Makaron: 8 min aldente

10 min normale

Składniki:

1-1,5 kg pomidorów (gdy brakuje czasu, można użyć 2 puszek krojonych pomidorów)
1 łyżka koncentratu pomidorowego
1-2 puszki tuńczyka (obojętnie czy w oleju czy w sosie własnym)
1 cebulka dymka
2-3 ząbki czosnku
1 łyżeczka suszonej bazylii
1 łyżeczka pasty z trawy cytrynowej
1/2 łyżeczki suszonej trawy cytrynowej
1 łyżeczka pieprzu ziołowego
1/2 łyżeczki pieprzu czarnego
1 łyżeczka soli
makaron pełnoziarnisty spaghetti
ewentualnie: ser typu parmezan i świeże liście bazylii do podania

Przygotowanie:

Z pomidorów wykrawamy gniazda, kroimy je w kostkę i wrzucamy na patelnię (jeszcze nie nagrzaną).
W szklance wody mieszamy dokładnie koncentrat, wylewamy na patelnię.
Kroimy w piórka cebulkę, wyciskamy lub kroimy w drobniutką kosteczkę czosnek, również umieszczamy na patelni.
Czas start: podgrzewamy zawartość patelni i dusimy wszystko do momentu, kiedy z pomidorów zacznie odchodzić skórka i będą miękkie i całość będzie przypominała konsystencją sos (uwaga: gdy sos będzie za gęsty, dolewać wody).
Następnie dodajemy wszystkie pozostałe składniki: tuńczyka, owoce morza i przyprawy, i dusimy przez 10-15 min.
W międzyczasie przygotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Podawać gdy sos i makaron będzie gorący, ewentualnie posypać parmezanem i udekorować świeżą bazylią.

Smacznego !

Zastąp słoik pysznym daniem - III edycja

kuchnia włoska

owoce morza

ryby

Spaghetti con Frutti di Mare

3 lutego 2015

Nie cierpię fastfoodów. Do tego stopnia, że wręcz się ich brzydzę. Gdy po raz pierwszy byłam w Sztokholmie, i zaraz po locie mama z ciocią uznały, że trzeba coś zjeść, i najlepiej w McDonaldzie, nieomal się na nie obraziłam. Takie jedzenie po prostu nie przechodzi mi przez gardło. Jednak w mojej rodzinie jestem jedyna, która by fastfoodów unikała. Moje młodsze rodzeństwo na Dzień Dziecka zamiast kina zażyczyło sobie wizyty w McDonaldzie, i do tej pory wizyta w fastfoodzie jest najwyższą formą nagrody. God, why?

Myślałam jakiś czas, co można zrobić, żeby im pokazać, że fastfoody nie są jakoś nadzwyczajne, że wszystko można zrobić samemu, i przy okazji będzie zdrowsze i pełnowartościowe, i nie ociekające tłuszczem. Frytki były przerabiane, jednak miały za małą moc perswazji. Nuggetsy podobno wcale nie smakowały jak te z McDonalda, 2:0 dla amerykańskiej kuchni. Z Happymeal'owego menu został Hamburger, a z KFC - chrupiące skrzydełka. Skrzydełka, po które akurat moja siostra poszła do sklepu, przesądzając o obiedzie.

Ktoś mi kiedyś szepnął, że panierka z pokruszonych chipsów kukurydzianych nachos smakuje zupełnie jak ta z KFC. Wypróbowaliśmy. Ktoś nie kłamał. Skrzydełka, pieczone bez grama tłuszczu, bezglutenowe, trafiły na stałe do naszego menu. A ja jestem w stanie je zdzierżyć. Zdrowy fastfood brzmi paradoksalnie, a jednak. Da się !

Hot Chicken Wings

Czas przygotowania: 15-20 min

Czas pieczenia: 1-1,5h

Czas całkowity: 1h15min-2h

Składniki:

6 sporych skrzydełek
250g chipsów kukurydzianych nachos (wszystko jedno, jaki smak)
2 jajka
mąka do obtoczenia (może być kukurydziana)
3-4 łyżki przyprawy do kurczaka (przyprawa pikantne skrzydełka albo po prostu pikantna przyprawa do kurczaka)
ewentualnie sól do smaku

Przygotowanie:

Skrzydełka umyć w zimnej wodzie.
Nachosy pokruszyć na drobne okruszki (można do tego użyć tłuczka do mięsa, najlepiej drewnianego, przy metalowym pęka torebka - przed rozpoczęciem "tłuczenia" należy zrobić małą dziurkę na wierzchu paczki aby uciekło z niej powietrze)
Kruszonkę z nachosów wymieszać z 2-3 łyżkami przyprawy pikantne skrzydełka.
Skrzydełka natrzeć jedną łyżką przyprawy pikantne skrzydełka i ewentualnie solą do smaku.
W jednej misce roztrzepać jajka, w drugiej wysypać nieco mąki, a w trzeciej panierkę z nachosów.
Skrzydełka obtoczyć kolejno w mące, jajkach i dokładnie w panierce, po czym układać na blaszce przykrytej papierem do pieczenia (lub folią aluminiową).
Piec 1-1,5h w temperaturze 200 stopni, najlepiej na najwyższej półce piekarnika.
Najlepiej smakują z pieczonymi ziemniaczkami lub frytkami i z ketchupem.

Jak poznać, że skrzydełka można już wyciągać? To proste - na pewno nie będą dobre, jeśli nie zaczął wytapiać się z nich tłuszcz. Od momentu, kiedy go zauważę, zostawiam je jeszcze 15min w piekarniku, z włączoną funkcją opiekania od góry.

Smacznego!

kurczak

Hot Chicken Wings

22 stycznia 2015

Od dawna przymierzałam się do tego tajskiego dania. Usłyszałam od kilku osób "Jak możesz nie znać Green Curry!". I za każdym razem, jak to słyszałam, brzmiało to coraz bardziej jak wyzwanie. Którego się podjęłam, naturalnie. Jak się okazało, przygotowanie zielonego curry to rzecz dziecinnie prosta. Oczywiście, jeśli się to robi z użyciem gotowej pasty Green Curry (ale przygotowanie tejże pasty to już osobny rozdział, i nie na ten stopień wtajemniczenia w kuchnie azjatyckie, który odpowiada mojemu).

Czymże jest więc to osławione zielone curry? Nic innego jak proste danie jednogarnkowe (a dokładniej jednopatelniowe), przygotowane na bazie mleczka kokosowego i tajskiej pasty green curry. Mięso, jakiego się do niego używa, jest kwestią osobniczą - jednym bardziej smakuje z wołowiną, innym z krewetkami, a jeszcze inni nie wyobrażają sobie zielonego curry z czym innym niż z kurczakiem. Mimo, że nie należę do tych ostatnich, przygotowałam danie właśnie z kurczakiem. Spowodowane to było jednak pewnym ograniczeniem, które nałożyła na mnie zawartość lodówki. Bowiem jedynym mięsem, które było na składzie, okazały się dwie soczyste piersi z kurczaka.

Kurczak, naturalnie, nie jest jedynym składnikiem dania. Jak zapewne dało się na pierwszy rzut oka zauważyć, potrawa jest obfita w warzywa. Ha, i to nie byle jakie! Otóż zasada mówi, że warzywa mają być zielone. Tajskie receptury zawierają w sobie tajskie bakłażany i śnieżny groszek, rzecz jasna produkty o niewielkiej dostępności dla obywateli naszego świetnie zaopatrzonego kraju. Oczywiście, można je zdobyć, jednak ceny produktów są znaczne, nie polecam. Nie polecam, ponieważ warzywa te można z powodzeniem zastąpić naszymi krajowymi - zamiast azjatyckiego groszku - cięta fasolka szparagowa, szparagi lub polski groszek niełuskany. Zamiast tajskich bakłażanów - cukinia lub brokuły. Ostatni istotny składnik to papryczka chili, z której zdobyciem nie ma najmniejszych problemów. Całość natomiast podaje się z porcją ryżu jaśminowego i przyozdobioną świeżą kolendrą lub tajską bazylią (również do zdobycia, polecam od firmy BaZiółka!)

Ponieważ był to mój pierwszy raz z green curry, nie wiem, jak docelowo powinno smakować. To, co mi wyszło, było przepyszne. Mimo całej papryczki chili, jaką dodałam, potrawa nie była za ostra. Doskonale łagodzi ją mleczko kokosowe. Jednak wrażliwe na ostre potrawy osoby powinny uważać - to jednak kuchnia tajska, która do łagodnych nie należy ;)

Gaeng Khiao Wan Gai

kurczak w zielonym curry

porcja na 2 osoby

Całkowity czas przygotowania: ~45min

Składniki:

350g piersi z kurczaka
1 mała cukinia
350g mrożonej (lub świeżej) ciętej fasolki szparagowej
1 czerwona papryczka chili
2 szklanki mleczka kokosowego
2 łyżki pasty green curry
do podania: 250g ryżu, garść świeżej kolendry lub bazylii tajskiej

Przygotowanie:

Pierś z kurczaka kroimy w kostkę.
Na patelni rozgrzewamy pastę green curry wymieszaną z mleczkiem kokosowym.
Gotujemy wodę na ryż i przygotowujemy wg sposobu przygotowania podanego na opakowaniu.
Kroimy w kostkę cukinię, a papryczkę w cieniutkie paseczki.
Na patelnię wrzucamy kurczaka i warzywa.
Dusimy wszystko dopóki kawałki kurczaka nie będą białe z każdej strony, a warzywa nie wytracą lekko swojej zielonej barwy (zamiast żywo zielone staną się żółtawe).
Podajemy z ryżem i świeżymi ziołami.

Smacznego!

cukinia

kokos

kurczak

ryż

Gaeng Khiao Wan Gai, czyli Zielone Curry

11 stycznia 2015

Odkąd sięgam pamięcią, w naszym domowym menu obiadowym zawsze znajdowały się chińskie czy wietnamskie potrawy. Jest to związane z naszą zamierzchłą już tradycją dużych rodzinnych zakupów. Za każdym razem, gdy wszyscy wychodziliśmy na całodniowe zakupy, kiedyś na stadion narodowy, a później do CH Wileńska, robiliśmy sobie przerwę na obiad w ulubionych chińskich budkach z jedzeniem. Ze stadionowych budek pamiętam tylko słoiczki świeżych pędów bambusa, które kupowali rodzice, i chyba egzotyczne owoce, i na pewno liczi w syropie. Natomiast gdy powstało CH Wileńska, obiady jadaliśmy w restauracji Mister Wok. Po krótkim czasie staliśmy się stałymi klientami i znaliśmy smak każdej serwowanej tam potrawy. Każdy z nas miał swoje ulubione danie, a to, które tu dzisiaj prezentuję, ma smak najlepszego wg mnie orientalnego stir-fry. Ponieważ z biegiem lat ja i moje rodzeństwo podrośliśmy, a miejsce rodzinnych wyjść zajęły spotkania ze znajomymi, tradycja upadła. Jednak nasze zamiłowanie do kuchni azjatyckiej przetrwa wszystko - gdy dzisiaj z siostrą przygotowałyśmy obiad, w całej kuchni panował duch minionych lat dzieciństwa.

Danie, które wspólnie stworzyłyśmy, jest bardzo rozgrzewające, dzięki świeżemu imbirowi, a ponieważ nie przepadamy za tłustymi potrawami, dodałyśmy minimum oliwy - dlatego jest lekkie. Będzie idealne na styczniową dietę :)

Kurczak z woka

po chińsku

Czas przygotowania warzyw: ~40min

Czas przygotowywania: ~20 min

Całkowity czas przygotowania: ~1h

Składniki (porcja dla całej rodziny):

500g piersi z kurczaka
1 czerwona papryka
1 puszka pędów bambusa (225g)
30g grzybów mun
1 spora cebulka dymka ze szczypiorem
1/2 główki kapusty pekińskiej
2 marchewki
4cm korzenia imbiru
2 nieduże ząbki czosnku
3-4 łyżki oliwy
5-6 łyżek sosu ostrygowego
2-3 łyżki sosu sojowego
1-2 łyżeczki sosu sambal oelek
1/2 szklanki bulionu warzywnego
1 łyżeczka skrobi kukurydzianej

Przygotowanie:

Pierś z kurczaka kroimy na drobne kawałki.
Grzyby mun zalewamy gorącą wodą i odstawiamy na 10min.
Paprykę kroimy na cieniuteńkie paseczki.
Dymkę wraz ze szczypiorem kroimy w piórka (bardzo cienko).
Kapustę pekińską również kroimy w cienkie paseczki.
Obrane marchewki ścieramy na tarce na włosy (długą krawędzią marchewki na małych oczkach tarki).
Namoczone grzybki mun kroimy na cieniutkie paseczki.
Czosnek i imbir obieramy ze skórki.
Na rozgrzanej oliwie smażymy kurczaka tak, aby każdy kąsek był ze wszystkich stron biały.
Do kurczaka wrzucamy cebulkę i wlewamy sos sojowy, smażymy chwilę cały czas poruszając wokiem nad ogniem.
Dodajemy grzyby mun, paprykę, pędy bambusa, marchewkę i kapustę pekińską, dokładnie mieszamy zawartość woka, dolewamy sosu ostrygowego i sosu sambal oelek, zmniejszamy ogień pod wokiem.
Do woka wyciskamy imbir i czosnek, mieszamy.
Na sam koniec gorący bulion warzywny mieszamy ze skrobią kukurydzianą i dolewamy do woka, aby zagęścić sos.
Moim zdaniem danie smakuje najlepiej z ryżem jaśminowym, można jednak je przygotować z chińskim makaronem Chow Mein.
Porcję dla 2 osób należy przygotować z połowy składników.

bambus

imbir

kuchnia chińska

kurczak

papryka

Kurczak z woka po chińsku

8 stycznia 2015

Słowem wstępu, bardzo nie lubię duszonej papryki. Duszonej, smażonej, marynowanej czy pieczonej. Jak mam ją jeść, to tylko na surowo, kiedy jest soczysta i chrupiąca. Jednak moja wielka tajska improwizacja przekonała mnie, że pieczona papryka może być przesmaczna, trzeba ją tylko dobrze doprawić.

kuchnia wegetariańska

kurczak

papryka

ryż

Zapiekane faszerowane papryczki po tajsku

6 stycznia 2015

Nowy rok zazwyczaj zwiastuje zmiany. Chociaż nigdy nie zdarzyło mi się utworzyć listy życzeń, zawsze znajdzie się kilka celów, które w trakcie nowego roku planuję osiągnąć za wszelką cenę. Jeden z nich oczywiście dotyczył bloga. Mianowicie planuję urozmaicić go o kuchnię orientalną - jest bardzo zdrowa i nietrudna, a jednocześnie oryginalna i smaczna. Plan wprowadzam w życie wraz z pierwszym postem w tym roku.

kiełki

kurczak

orzechy

ryż

Stir-fry z kurczakiem i orzeszkami arachidowymi

16 grudnia 2014

Nawiązując do Ratatouille i wspomnianej w tamtym poście refleksji, mam dla Was kolejną potrawę, którą każdy świeżak w kuchni będzie w stanie przygotować.

kokos

owoce morza

Krewetki w panierce kokosowej

12 grudnia 2014

Rozmawiałam jakiś czas temu z kilkoma osobami na temat gotowania. Nasunęła mi się na ten temat pewna refleksja. Do gotowania nie trzeba talentu. Wystarczy odrobina chęci i znajomość podstawowych zasad i przepisów, nic więcej. Każdy może się nauczyć i stać się mistrzem kuchni.

bakłażan

cukinia

jesień

kuchnia francuska

kuchnia wegetariańska

lato

Ratatouille

29 listopada 2014

Kilka dni temu znajoma się mnie zapytała, czy robiłam kotleciki z buraczków, bo potrzebne jej było zdjęcie.

Pudło. Nienawidzę buraczków.

buraki

kuchnia wegetariańska

Kotleciki z Buraków

9 listopada 2014

Od bardzo dawna taka koncepcja chodziła mi po głowie. Soczysta pierś z kurczaka, słodkawa dynia i aromatyczne przyprawy korzenne. Nie byłam tego pewna, bo (jak z resztą widać), w pieczeniu mam znacznie więcej doświadczenia niż w gotowaniu, a zawsze mam w oczach wizję zmarnowanych produktów, a osoby, z którymi na temat tego połączenia rozmawiałam, raczej kręciły nosem. Pokręciły sobie, pokręciły, a mnie naszło i zrobiłam swoje.

dynia

jesień

kurczak

przyprawa korzenna

Korzenny Kurczak w Sosie Dyniowym

22 września 2014